Brezhoneg

  Etimologiezh

Eus dihuno gant ur c'hemmadur dre galetaat (d > t)

  Furm verb

Kemmadur Furm
hep dihuno
dre vlotaat zihuno
dre c'hwezhañ digemm
dre galetaat tihuno
amreizh tihuno

tihuno /tiˈhỹːno/

  1. Furm kemmet ar verb dihun pe dihunañ pe dihuniñ e trede gour unan an amzer-da-zont, en doare-disklêriañ
— « [...]. Neuze e tihuno, ha gwazh a se deoc'h mar bezit war-nes taol dezhañ. [...]. » — (Troude ha Milin, Labous ar Wirionez ha Marvailhoù all, Skridoù Breizh, 1950, p. 99.)
  • War-lerc'h ar raganv-gour renet ho, da skouer :
« [...]. Ha bremañ, va niz, it d'ober eur gourvez ha kouskit mat : ni ho tihuno pa vezo deut ar mare ». — (Jakez Riou, Troiou-Kamm Alanig al Louarn II, Gwalarn niv. 97, Kerzu 1936, p. 46.)