marvfomp

Brezhoneg

  Etimologiezh

Savet diwar marv-, pennrann ar verb mervel, hag an dibenn-ger -fomp

  Furm verb

marvfomp /Distagadur ?/

  1. Furm ar verb mervel e kentañ gour lies an amzer-da-zont, en doare-disklêriañ (e brezhoneg Treger)
— Evurus, maleürus, eme Izabel dre he daerou, unanet omp bet gant Doue, unanet e vevfomp hag e varvfomp !... — (Fañch al Lae, Bilzig, Kemper, 1925, p. 18.)

Gerioù heñvelster

Troidigezhioù