gwalc'hi

Brezhoneg

  Etimologiezh

Savet diwar gwalc'h-, pennrann ar verb gwalc'hiñ, hag an dibenn-ger -i

  Furm verb

gwalc'hi /ˈɡwalxi/

  1. Furm ar verb gwalc'hiñ en eil gour unan an amzer-da-zont, en doare-disklêriañ
— « [...], gant ar pezh a chomo er voutailh e walc'hi ivez da roched, ha pa 'z pezo gwisket mat anezhi en-dro dit, e lavari d' ar roue c'hwezhañ an tan, pa garo, warnout. » — (Troude ha Milin, Labous ar Wirionez ha Marvailhoù all, Skridoù Breizh, 1950, p. 66.)

Troidigezhioù