Brezhoneg

  Etimologiezh

Meneget er C'hatolikon (queff).
Da geñveriañ gant ar ger kembraek cyff.
 
Ur c'hef-iliz


  Anv-kadarn

kef /ˈkefː/ gourel (liester : kefioù, kefoù, kifi)

  1. Rann eeun pe eeunoc'h eus ar gwez zo etre penn uhelañ, ar gwrizioù hag ar c'haol gentañ
  2. kef an Ifern, — (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl/3, Al Liamm, 1988, p. 133.)
  3. an amiegez kef-ifern, — (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl/3, Al Liamm, 1988, p. 134.)
  4. kef Nedeleg
  5. kef un iliz, ur sant:
    • Kef Sant Erwan.


Deveradoù

Gerioù kevrennek

Troioù-lavar

  • na vezañ gouest da dreiñ ur c'hef en tan : bezañ didalvez, mat da netra


Troidigezhioù

  Gwelet ivez

  • Ar pennad «  kef » e-barzh Wikipedia