genaouegiñ

Brezhoneg

  Etimologiezh

Diwar an anv-kadarn genaoueg hag al lostger -iñ.

  Verb

genaouegiñ /ɡẽnɔˈweːɡĩ/ verb gwan ha verb kreñv dieeun (anv-gwan-verb : genaoueget) (displegadur)
I. verb gwan

  1. Genaouiñ

II. verb kreñv dieeun

  1. Genaouiñ ouzh ; bargediñ

Gerioù heñvelster

Troidigezhioù